Używamy Cookies w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników.
Dalesze korzystanie z tego serwisu oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Dowiedz się więcej o naszej polityce prywatności

x
AMORES PASADOS, fot. Guy Carpenter
GaleriaAMORES PASADOS, fot. Guy Carpenter
  • „Songs”, Bardo

    światowa premiera projektu

    I część, 19:00
    wykonanie:
    Bartłomiej Wąsik – fortepian
    Barbara Kinga Majewska – śpiew
    Michał Pepol – wiolonczela (gościnnie)

    czas trwania: 1h

    „Alternative History”, John Potter

    II część, g. 20:30
    wykonanie:
    Amores Pasados:
    Anna Maria Friman – śpiew, skrzypce
    John Potter – śpiew
    Ariel Abramovich – lutnia
    Jacob Heringman – lutnia

    czas trwania: 80 min

    Drugi wieczór koncertowy ukaże pieśń jako motyw przewodni tegorocznego festiwalu w dwóch różnych, lecz równie mocno intrygujących odsłonach.

    Pierwsza z nich ma charakter premierowy. Barbara Kinga Majewska i Bartek Wąsik zaprezentują bowiem po raz pierwszy w całości materiał ze swojej nowego projektu o nazwie Bardo. Obydwoje artyści poznali się wcześniej jako wykonawcy i interpretatorzy partytur współczesnych kompozytorów, a teraz wspólnie próbują odpowiedzieć na fundamentalne i zarazem bardzo osobiste pytania. Jakiej muzyki pragnąć, będąc muzykiem? Jaką muzykę wykonywać, żeby nie przestawać tęsknić za tym, co się robi, kiedy się ją wykonuje? Jaką chcieć słyszeć pod własnymi palcami i we własnym głosie? Jaką muzykę tworzyć, żeby chcieć być w niej ciągle od nowa, jeszcze i jeszcze raz?

    W duecie Bardo i pod lapidarnym hasłem Songs połączyło ich zatem dążenie do wierności samym sobie, a także – a może przede wszystkim – …słabość do piosenek. W splotach brzmieniowych głosu, fortepianu i elektroniki poruszają się poza utartymi kategoriami i gatunkami, prezentując utwory urzekające subtelnością i wyrafinowaniem zarazem. Już w tytułach ich piosenek kryją się rzeczy, stany, zjawiska i działania oraz cała gama związanych z nimi zróżnicowanych emocji, które pozwalają myśleć o próbie transcendencji codziennej, powierzchownej rzeczywistości. Artyści przekonują, że połączenie impulsu płynącego z popularnej piosenki z językiem muzyki współczesnej może prowadzić do prawdziwie frapujących rezultatów.

    ***

    Drugą część wieczoru wypełni repertuar związany z projektem Alternative History, łączącym czworo artystów (wokalistów Annę Marię Friman i Johna Pottera oraz lutnistów/vihuelistów ­Ariela Abramovicha i Jacoba Heringmana) w nowym spojrzeniu na historię muzyki, a czasem nawet – jak pisze John Potter – „wymyślaniu jej na nowo”. Pod hasłem „pieśń jest po prostu pieśnią” kryje się zarówno dążenie do odkrywania muzyki przeszłości i dostosowywania jej do własnych muzycznych poszukiwań, jak i idea reinterpretacji pieśni jako gatunku, który przez wieki ewoluował od sfery, w której należał „do tego, kto śpiewał, gdy śpiewał”, do sfery „sztuki wysokiej”, w której kompozytor opracowuje tekst poetycki, a potem swój utwór oddaje w ręce profesjonalnych wykonawców.

    Przekonaniu, że to emocja pieśni jest najważniejsza, a nie wyspecjalizowana technika jej komponowania i śpiewania, że dzieło muzyczne nie jest szacownym zabytkiem, lecz bytem otwartym na nowe przystosowania, artyści dają wyraz na różne sposoby. Wśród utworów, które zabrzmią tego wieczoru, znajdziemy zatem grupę pieśni skomponowanych przez muzyków związanych ze współczesnym światem muzyki popularnej. John Paul Jones, basista Led Zeppelin, i Tony Banks, klawiszowiec Genesis, opracowali na wokalno-lutniowy kwartet angielskie i hiszpańskie teksty pochodzące z XVI–XIX wieku. Z kolei Sting napisał do własnego tekstu wzruszającą balladę, która była pierwotnie przeznaczona do filmu Robin Hood. Powstały dzieła unikatowe, charakteryzujące się zarówno strukturalną złożonością, jak i harmoniczną pomysłowością oraz „rockowym” kolorytem, wprowadzające tradycję pieśni lutniowych do teraźniejszości.

    Kolejnym elementem projektu jest pieśń angielska z początku XX wieku, którą artyści chcą przywrócić współczesnej scenie koncertowej dzięki nowym aranżacjom. Utwory Thomasa Fredericka Dunhilla (1877–1946), Ernesta Johna Moerana (1894–1950) i Petera Warlocka (1884–1930) zabrzmią w opracowaniach na głos i dwie lutnie tworzonych z refleksją o tym, czy ich autorzy pisaliby pieśni lutniowe, gdyby znamienny dla XX stulecia ruch odrodzenia muzyki dawnej narodził się nieco wcześniej.

    Usłyszymy ponadto pieśń Oft have I sighed Thomasa Campiona (1567–1620), angielskiego poety-kompozytora i lekarza zarazem, i In nomine tajemniczego Picfortha, XVI-wiecznego angielskiego twórcy znanego dziś wyłącznie z tego jednego dzieła. A ponadto – w przetworzeniu na paradygmat wokalno-lutniowy – renesansową polifonię a cappella: motety Salve Regina i Inviolata franko-flamandzkiego mistrza Josquina des Prés. Zabrzmi też w aranżacji zespołu Pari intervallo – dzieło Arvo Pärta, bohatera jednej z poprzednich edycji festiwalu Nostalgia, które – z woli kompozytora – istnieje już w co najmniej trzech różnych wersjach wykonawczych (np. na cztery instrumenty dęte, organy czy kwartet fletów prostych). Cały program oferuje wejście w fascynujący świat transcendującej czas i gatunek muzyki, do którego artyści zaprosili słuchaczy także na wydanych przez ECM Records albumach Amores Pasados i Secret History.

     

  • Barbara Kinga Majewska

    Wokalistka, autorka tekstów, publicystka, inicjatorka projektów poświęconych muzyce współczesnej. Absolwentka wokalistyki i pedagogiki muzyki w Hochschule für Musik Detmold. Studiowała śpiew solowy w Szwedzkiej Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie i muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Laureatka prestiżowych programów stypendialnych, uczestniczka licznych kursów mistrzowskich. Brała udział w prawykonaniu Zwycięstwa nad Słońcem Sławomira Wojciechowskiego (Opera Narodowa – Projekt „P”) oraz Czarodziejskiej góry Pawła Mykietyna, dokonała prawykonań dzieł wielu innych polskich kompozytorów młodej generacji. Zdobyła też główną nagrodę w pierwszej edycji Konkursu Polskich Krytyków Muzycznych „Kropka”.

    Bartłomiej Wąsik

    Pianista, kompozytor i aranżer, laureat wielu międzynarodowych konkursów, nagród fonograficznych oraz Paszportu „Polityki” 2014. Jest współzałożycielem i członkiem Lutosławski Piano Duo oraz kwartetu Kwadrofonik. Występował m.in. w Carnegie Hall, Chicago Symphony Hall i w Filharmonii Berlińskiej, gdzie z Kwadrofonikiem wykonał autorską aranżację Święta wiosny Igora Strawińskiego na dwa fortepiany i perkusję. Autor uhonorowanego Gwarancją Kultury projektu Nowa Warszawa, czyli 12 na nowo zaaranżowanych piosenek o Warszawie (wraz ze Stanisławą Celińską i z Royal String Quartet), oraz – ostatnio – Kocham, Lublin, Szanuję – muzyki do filmowej impresji na temat swego rodzinnego miasta.

    John Potter

    Wokalista-tenor, były Edison Fellow w British Library i emerytowany wykładowca University of York. Podejmuje tak różnorodne działania artystyczne jak – z jednej strony – prawykonania dzieł kompozytorów współczesnych, a z drugiej – wokal wspierający dla The Who czy Manfred Mann’s Earth Band. Były członek The Hilliard Ensemble i współzałożyciel zespołu Red Byrd. Dla wytwórni ECM nagrał z kompozytorem muzyki elektronicznej Ambrose’em Fieldem Being Dufay, cztery albumy z The Dowland Project oraz – z muzykami znanymi kolektywnie jako Alternative History – albumy Amores Pasados i Secret History. Wraz z Neilem Soreilem opublikował w Cambridge University Press książkę pt. A History of Singing (2012).

    Ariel Abramovich

    Studiował grę na lutni i vihueli w Schola Cantorum Basiliensis, a następnie we Francji. Wraz z kontratenorem José Hernándezem Pastorem nagrał dwie płyty z muzyką hiszpańskiego renesansu, z lutnistą Jacobem Heringmanem – album Cifras Imaginarias zawierający intawolacje XVI-wiecznych kompozycji wokalnych na duet vihueli. Z Johnem Potterem prezentował angielskie pieśni lutniowe z XVI i XVII wieku, a z sopranistką Maríą Cristiną Kiehr i z tenorem Giovannim Cantarinim – XVI-wieczną muzykę hiszpańską i włoską. Współtwórca albumów Amores Pasados i Secret History. Działa jako pedagog i prowadzi klasy mistrzowskie w konserwatoriach i innych instytucjach edukacyjnych na całym świecie.

    Anna Maria Friman

    Studiowała w Barratt Due Institute of Music w Oslo i w Trinity College of Music w Londynie, uzyskała doktorat na University of York. Obok śpiewu zajmuje się też grą na tradycyjnych norweskich skrzypcach hardanger i aranżuje muzykę dla swojego zespołu wokalnego Trio Mediæval, który współpracuje z wieloma współczesnymi kompozytorami (m.in. Gavinem Bryarsem, Julią Wolfe) i zespołami (np. Musikfabrik, Bang on a Can All-Stars), wykonuje też muzykę średniowieczną i tradycyjną. Ponadto artystka występuje i nagrywa z Johnem Potterem, Arielem Abramovichem i Jacobem Heringmanem (albumy Amores Pasados i Secret History), a także z Ensemble Serikon i w duecie ze swoim mężem – trębaczem Arvem Henriksenem.

    Jacob Heringman

    Urodzony w USA i osiadły w Wielkiej Brytanii lutnista – solista, akompaniator i kameralista. Wydał wiele świetnie przyjętych płyt solowych z renesansowym repertuarem lutniowym (m.in. utwory Valentina Bakfarka) oraz lutniowymi intawolacjami dzieł Josquina des Prés. Współpracuje z wybitnymi wokalistami, takimi jak np. Emma Kirkby, Barbara Bonney, Michael Chance, John Potter i Anna Maria Friman, oraz zespołami (m.in. The English Baroque Soloists, The Taverner Consort). Współtwórca albumów Amores Pasados i Secret History. Nagrywa także ścieżki muzyczne do filmów (np. Harry Potter i więzień Azkabanu, Robin Hood, Hobbit). Ponadto w ostatnich latach jest bardzo aktywny w sferze muzyki crossover i improwizowanej.